همه میگن از آدم هایی که ژست آدم های مهم رو میگیرند، بیزاریم. منم همین طور. کسایی که خودشون میدونن هیچی بارشون نیست، ولی برای کسب منافع و ژست و اینا… ادای آدم های مهم و همه چیز فهم و با کمالات رو در میارن و جالبه که خیلیا گول ظاهرشون رو میخورن.
ولی به نظر من غیر قابل تحمل تر از دسته اول اونایی هستن که هیچی بارشون نیست، ولی واقعا فکر میکنن خیلی میفهمن و میتونن راجع به چیزایی که اندازه چغندر هم از اونا نمیفهمن نظر بدن. واقعا هم فکر میکنن حق باهاشونه.
اینا شاید به اندازه دسته اول بد نباشن، ولی خیلی از دسته اول مضر ترن.
چقدر سر و کله زدن باهاشون سخته خدا…

بقول فخر رازى :
آنكـس كه بداند و بداند كه بداند اسـب طـرب از گنبد گـردون بجهـاند
آنكـس كه بداند و نداند كه بداند هشيـار نمائيـد كـه بس خفته نماند
آنكـس كه نداند و بداند كه نداند لنگان خرك خويش به مقصد برساند
وآنكس كه نداند و نداند كه نداند در جهــل مـركب ابـد الـــدهـر بماند
اما به نظرم بدتر از همه اینا آدمایین که میخوان هر دو دسته رو بکوبن….
شیخی به زنی فاحشه گفتا مستی
هر لحظه به دام دگری پا بستی
گفتا شیخا هر آنچه گویی هستم
آیا تو آنچه می نمایی هستی؟